باغباني علمي

مطالبی در مورد باغبانی و فضای سبز

کاشت و پرورش درخت کاشو(بادام هندی)
نویسنده : بهزاد ناقل - ساعت ۳:۳٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/٥/٢٦
 

-موطن اصلي وقدمت كاشت:

موطن اصلي اين درخت از آمريكاي جنوبي ويرزيل مي باشدكه پس ازكشف آمريكا توسط پرتقاليها به ساير نقاط دنيا برده شد. امروزه كشور هندوستان بزرگترين توليد كنندة اين محصول بوده وجنوب غربي اين كشور ازمراكز عمدة كاشت مي باشد.

مقاومت درختچة كاشو نسبت به كم آبي بيشتر از درخت انبه است، اما درمقابل سرما حساستر از انبه مي باشد.

3-ارزش غذايي ميوه:

تركيب شيميايي اين ميوه بدين قرار است كه:

گلوكز يا لوولز 9%-7%

اسيد تانيك 0.5درصد(اين ماده باعث گس شدن طعم ميوه مي شود)

مواد معدني 12%

مغز دركاشو علاوه بر طعم مطبوعي كه دارد، 15%پروتئين و 40%چربي هم دارد.

4- شرايط آب وهوايي ومحيط كاشت:

همان طوري كه ذكر گرديد كاشو بومي مناطق گرمسيري است وطبعا درمناطقي كه داراي اينگونه آب وهوا باشد رشد خوبي دارد. درخت در بدترين وكم عمق ترين خاكها رويش دارد ومحصول ميدهد ولي خاكهاي عميق وليموني باعث افزايش باردهي ورشد بهتر درخت ميگردد.

5- ميوة كاشو:

ميوة حقيقي دراين درخت محتوي مغز يعني قسمت خوراكي ميوه مي باشد. ميوه داراي قسمتي لوبيايي شكل، ودرانتها نسبتا طويل ومتورم است كه در داخل اين برآمدگي مغز يا قسمت خوراكي  ميوه قرار دارد كه پس ازرسيدن كامل ميوه و برداشت بايستي مغزميوه را براي عرضه به بازار از پوست آن جدا بنمايند.

سه تاچهار هفته پس ازباز شدن گل وتشكيل ميوه يعني تلقيح گلهاي ماده دم گل شروع به رشد كرده و3-2 ماه بعد كه ميوة حقيقي كاملا رسيد رشد دم ميوه نيز به حداكثر رسيده جسمي نرم وگوشتي با طعم كمي ترش كه بسيار معطراست توليد مي كند. اين شبه ميوه يا دم گل متورم وبراي تهية يك نوع شراب ويا مصرف به صورت تازه خوري به عنوان ميوه مورد استفاده قرار ميگيرد. درموقع رسيدن كامل، قطر دم ميوه به5-4 وطول آن به10-5 سانتيمتر مي رسد ورنگ آن صورتي يا زرد مي گردد.

مغز بادام هندي كه داراي مقدار زيادي چربي مي باشد خيلي زود تند وفاسد مي گردد يعني چربي آن درمجاورت اكسيژن هوا اكسيد مي شود. براي حمل اين محصول به نقاط دوردست بايد آنها را درجعبه هاي فلزي قابل نفوذبه هوا قراردهندوپس از پركردن جعبةاول هواي داخل آنرا خارج نموده

و به جاي آن گاز دي اكسيد كربن وارد كرده ودرجعبه را مسدودنمايند، بدين طريق مي توان مغز كاشو راتا دو سال بدون اينكه فاسد شود، نگاهداري كرد.

6- ازدياد درخت كاشو:

اين درخت گرمسيري هميشه سبز حساس، كه عمدتا درهندوستان پرورش داده مي شود، معمولا با بذر تكثير گرديده وبراي انجام اين عمل 3-2 عدد بذر، مستقيما درباغ كاشته مي شود(به علت اينكه انتقال نهالهاي جوان توام با اشكالاتي است از كشت آن درخزانه صرف نظر مي نمايند). بعد از رويش بذور يك عدد ازآنها را نگهداشته وبقيه راحذف مي نمايند.

با اينكه بذرهاي درخت هيچ نوع ركود بذري ندارند، اما بذور رابايد باقرار دادن درآب، ازنظر وجود جنين مورد آزمايش قرار داد(بذور غوطه ور حذف مي شوند). جوانه زني درمدت 20-15 روز صورت مي گيرد.

همانطوري كه گفته شد نهالها قدرت انتقال ندارند وبه همين جهت درحالتي كه بخواهيم آنها را بعد از رويش به زمين اصلي انتقال داده ونسبت به كاشتشان اقدام كنيم، ازگلدان هاي توربي استفاده مي نمائيم؛ بدين صورت كه بذور را درگلدانهاي توربي كاشته ودر زمان انتقال توام با گلدان، گياهان جوان را هم در زمين اصلي مي كاريم. بنابراين گلدان با نهالها در داخل خاك قرار مي گيرد، وبه مرور پوسيده واز بين مي رود.

7- كاشت درخت:

اين درخت در دورة جواني رشد سريعي دارد ولي طول عمر آن كم است وحدود بيست سال زندگي مي كند، درحالي كه درخت انبه وپسته كه با بادام هندي در يك خانواده قرار دارند تا يكصد سال عمر مي كنند.

بيشتر محصول كاشو از درختاني كه درنامرغوب ترين اراضي وبطور وحشي وخودرو سبز شده اند، جمع آوري مي گردد. منتها باغهاي كاشته شده هم نسبتا زياد است ودرختي كه درزمين مرغوب كاشته شده ومورد مراقبت قرار مي گيرد، محصول بيشتري مي دهد.

فاصلة كاشت درخت كاشو درباغات ديم واراضي نامرغوب درحدود 18متر درهر جهت، ودر اراضي زراعتي حاصلخيز با آبياري،12-10متر مي باشد.

نكتــه: نياز درخت كاشو نسبت به گرده افشاني زياد بوده، وميزان دگرگشني درآن كم است.

 


 
comment نظرات ()